Logo strony BP w Ostrołęce
środa, 26 kwiecień 2017
 
Władysław Broniewski - kalendarium
Napisał Edyta Dobek   
Władysław Broniewski (1897 - 1962) - kalendarium

1897 -  17 grudnia w Płocku urodził się Władysław Broniewski. Ojcem poety był Antoni Broniewski, urzędnik bankowy (zm. 1902), matką — Zofia z Lubowidzkich.
1906 - 1915 Nauka w Gimnazjum Płockim (z przerwą w roku 1912, kiedy Broniewski był przez kilka miesięcy uczniem gimnazjum Konopczyńskiego).
1914 Broniewski jest redaktorem pisma szkolnego „Młodzi idą". W szkole średniej działa w organizacjach niepodległościowych pod pseudonimem Orlik.
1915 - 1918 Broniewski przerywa naukę i wstępuje do Legionów. Chrzest bojowy przechodzi w bitwie pod Jastkowem. Później uczestniczy w walkach na Wołyniu. Po odmówieniu przysięgi na wierność Austrii razem z innymi legionistami zostaje uwięziony w obozie w Szczypiornie (1917).
1918 Po opuszczeniu wojska Broniewski zdaje maturę jako ekstern oraz rozpoczyna studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim. W listopadzie ponownie wstępuje do wojska. Uczestniczy w kampaniach na wschodzie.
1921 Broniewski ostatecznie opuszcza wojsko w randze kapitana (jako kawaler Orderu Virtuti Militari i Krzyża Walecznych). Kontynuuje studia uniwersyteckie. W czasie studiów zbliża się do ugrupowań lewicowych i wstępuje do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie".
1924 Zostaje sekretarzem redakcji  czasopisma społeczno-kulturalnego „Nowa  Kultura", w którym ogłosił m.in. przekład wiersza Majakowskiego „Poeta robotnik”. Była to   pierwsza publikacja podpisana własnym nazwiskiem.
1925 Podwójny   debiut  poetycki   Broniewskiego: indywidualny zbiorek wierszy „Wiatraki” oraz  wydany wspólnie z Stanisławam Ryszardem Standem i Witoldem Wandurskim  programowy tom „Trzy salwy”. Był to pierwszy w Polsce manifest poetów proletariackich.
1927 Wydaje tomik poezji pt. „Dymy nad miastem”.
1927 - 1928 Uczestniczy w redagowaniu pisma „Dźwignia”.
1929 - 1931 Broniewski podejmuje pracę w redakcji „Wiadomości Literackich" jako sekretarz.
1929 Cenzura konfiskuje głośny poemat Komuna Paryska.
1931 Poeta zostaje aresztowany wraz z całą redakcją „Miesięcznika Literackiego" i przebywa w więzieniu dwa miesiące.
1932 Ukazuje się tom poezji „Troska i pieśń”.
1936 Broniewski  uczestniczy  w  Kongresie  Pracowników Kultury we Lwowie.
1938 Wychodzi tom wierszy pt. ”Krzyk ostateczny”.
1939 Związek Zawodowy Literatów Polskich przyznaje poecie jedyną przed wojną nagrodę literacką. W  czasie kampanii  wrześniowej   Broniewski ze względów politycznych nic zostaje powołany do wojska. Dopiero po połowie  września przydzielono go  do  Ośrodka Zapasowego 28 dywizji w Zbarażu.
1940 Poeta przebywa we Lwowie. W styczniu na podstawie fałszywego oskarżenia aresztowany i później zesłany w głąb ZSRR.
1942 Po opuszczeniu więzienia Broniewski podejmuje pracę w Ambasadzie Polskiej w Kujbyszewie.  Potem wstępuje do organizującej  się wówczas armii pod dowództwem generała Andersa. Z oddziałami armii udaje się do Iranu, a później do Palestyny. Podejmuje pracę w Polish Information Centre jako redaktor techniczny pisma „W drodze". W czasie pobytu na emigracji Broniewski wydaje dwa zbiorki poetyckie: „Bagnet na broń” (1943) i „Drzewo rozpaczające” (1945).
1945 Poeta wraca do kraju.
1946 Nagrody literackie miasta Łodzi i Warszawy.
1947 Umiera w Zurychu żona poety Maria Zarębińska więźniarka Oświęcimia.
1950 Broniewski otrzymuje Państwową Nagrodę Literacką I stopnia.
1951 Publikacja zbioru wierszy pt.”Nadzieja”. Ogłasza drukiem poematy liryczne „Mazowsze” i „Wisła”.
1954 Umiera tragicznie córka poety Joanna Broniewska-Kozicka (której Broniewski poświęca zbiorek „Anka”).
1954 Poeta ponownie otrzymuje Nagrodę Literacką I stopnia.
1956 Ukazuje się cykl wierszy „Anka”.
1962 10 lutego w Warszawie Broniewski umiera na raka krtani.

 
Copyright © 2007 Biblioteka Pedagogiczna w Ostrołęce